صاحبنظرانی در حوزه باستانشناسی و میراث فرهنگی مدعی شدند از ۱۲ میلیارد تومان درآمد کنسرتی که اخیرا در «تخت جمشید» برگزار شده، قرار است حدود یک میلیارد تومان عاید این میراث جهانی شود. آنها معتقدند تخت جمشید برای ایران، مثل اهرام ثلاثه برای مصر است و این ادعا که هدف کنسرت معرفی تخت جمشید بوده، بیمعنی و غلط است، چون شهرت این بنا خیلی بیشتر از خواننده و هنرمند است و تخت جمشید به صدقه آنها نیازی ندارد.
به گزارش ایسنا، بیشتر از یک ماه از برگزاری کنسرت علیرضا قربانی در تخت جمشید گذشته و درحالی که مسئولان میراث فرهنگی معتقدند با صدور مجوز برگزاری کنسرت در محوطه این میراث جهانی، یک تابوشکنی اتفاق افتاده است و برگزارکنندگان کنسرتهای موسیقی با استقبال از این اقدام، آن را «فتح باب» توصیف کردهاند اما بسیاری از باستانشناسان و کارشناسان میراث فرهنگی همچنان نظرات مخالف و متفاوتی دارند. آنها هنوز منتظرند وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نتیجه مطالعات صوتسنجی و گزارش دقیق و کارشناسی از پایش وضعیت تخت جمشید، قبل و بعد از اجرای کنسرت را ارائه دهد.
اکنون در شرایطی که از برپایی یک کنسرت دیگر در تخت جمشید خبر داده شده است، صندوق احیا و بهرهبرداری از اماکن تاریخی و فرهنگی (که زیرمجموعهای از وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی است) نشستی با عنوان «فرصتها و چالشهای برگزاری رویدادهای فرهنگی در بناهای تاریخی و محوطههای باستانی» و با حضور رضا سامه ـ مدیرکل امور پایگاههای میراث ملی و جهانی ـ، کامیار عبدی ـ باستانشناس و عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی ـ و سیداحمد محیط طباطبایی ـ رئیس ایکوم ایران (کمیته ملی موزهها) برگزار کرد تا به بررسی این موضوع بپردازد.
شهاب طلائی، مدیر عامل صندوق احیا و بهره برداری از اماکن تاریخی و فرهنگی در این نشست که در عمارت مسعودیه برگزار شد، گفت: اخیرا شاهد برگزاری کنسرت موسیقی سنتی در تخت جمشید به عنوان یک پایگاه جهانی میراث فرهنگی بودیم و این موضوع با اختلاف نظر بسیاری از بزرگان و دوستداران میراث فرهنگی همراه بود. موضوع برگزاری رویدادهای فرهنگی در بناهای تاریخی و محوطههای باستانی، مسئلهای تازه و در ابتدای راه است و بسته به جنس و تنوع بناها نیازمند برنامهریزی متفاوت است.
او ادامه داد: ما باید به بهانههای مختلف بتوانیم مردم را به بناهای تاریخی دعوت کنیم، برگزاری این رویدادها میتواند زمینهساز حضور، آشنایی و انس بیشتر مردم با بناهای تاریخی و میراث فرهنگی شود، البته باید شئون و هویت بنا نیز در نظر گرفته شود و آسیبی به آن وارد نشود.
